Ik kocht drie kaartjes

Ik kocht drie kaartjes

Drie kaartjes werden er gekocht, twee betaalde ik er en uiteindelijk ga ik in mijn eentje. Het zou haast klinken als een raadsel dat opgelost moet worden, maar ik heb er al zo vaak over na gedacht en het wordt er helaas niet beter van. Het is zoals het is.

Toen alles nog niet op zijn grondvesten stond te schudden, plaatste ik al iets over mijn plannen voor het jaar 2017. Daar is een gigantische stop in gezet en ik ben nog niet helemaal klaar voor om bepaalde dingen te plannen, maar elke week is er weer eentje waarin ik er nog niet zoveel van af heb gestreept. Ik had er dan ook nog niks van gepland, behalve het concert van Elisabeth.

Lees Meer Lees Meer

Eurovisie Songfestival 2017 @ Kiev

Eurovisie Songfestival 2017 @ Kiev

Het is alweer voorbij, de week is als een speer gegaan en wat heb ik er een plezier aan gehad. Dinsdagavond was ik een beetje bang dat er dit jaar niet zo heel veel leuke liedjes tussen zouden zitten. Uiteindelijk bleek het allemaal wel mee te vallen en moest op donderdagavond zelfs nog ‘geschift’ worden in talent. Zo ging Denemarken wel door, best leuk, en moest Finland achterblijven terwijl ik dat misschien nog wel iets mooier vond. In de finale zat geen enkel nummer waarvan ik zei, nou dat heeft het totaal niet verdiend om door te gaan en daardoor was het een prima avond. Fijne nummers, goed wat te eten en lekker drinken.

Wat zou Levensblogger dan zijn zonder een recap. Verrassend veel mensen lezen het toch elk jaar weer en het hoort er voor mij helemaal bij. Ik ga dus weer de criticus uithangen en iets zeggen over de 26 nummers en landen die dit jaar in de finale zaten van het Eurovisie Songfestival. Let’s get started!

Lees Meer Lees Meer

De leukste tv-week van het jaar

De leukste tv-week van het jaar

Het zat nog niet helemaal goed in mijn eigen agenda. Was het nu in de week van 22 mei, al een week eerder, wacht nog een week daarvoor? Totaal onvoorbereid dus, compleet in de war. Heb ik nu werkelijk gezegd dat ik wel op die donderdag kan werken, wanneer de halve finale er op is. Kortom, de week van het Eurovisie Songfestival is er weer en dat is de allerbeste tv-week van het hele jaar.

Lees Meer Lees Meer

Wat wil ik worden als ik ‘groot’ ben

Wat wil ik worden als ik ‘groot’ ben

Hoe vaak heb ik al wel niet antwoord moeten geven op wat je beroep voor later is. Dat begint al in die vriendenboekjes waarin je nog lekker dromerig ‘dolfijnentrainer’ invult of caissière je droombaan is. Een ander schrijft overigens er juffrouw neer en wijkt daar nooit meer van af. Ik wisselde ook nog wel eens af met kinderboekenschrijfster. Totdat de vraag niet meer uit het vriendenboekje komt, maar het serieus nadenken is over je toekomst.

Lees Meer Lees Meer

Ik leef … nog steeds

Ik leef … nog steeds

Ja ja, ik ben er nog wel. Alive and kicking, zullen we maar zeggen. Hoewel ik het niet echt verplicht ben om ook maar iets te zeggen over de afwezigheid, doe ik dat toch. Want het beginnen met een schrijven is een flinke horde die ik beter niet nog langer kan uitstellen. En wat is makkelijker dan gewoon alles van me af te schrijven. Niet dat ik alles kan opschrijven wat er in bijna twee maand gebeurd is. Bloggen kwam er gewoon niet van, wat moest ik in vredesnaam wel vertellen en wat niet. Dus ik doe een kleine poging om het een beetje samen te vatten.

Lees Meer Lees Meer

Come, walk with me

Come, walk with me

 Come, walk with me,
There’s only thee
To bless my spirit now –
We used to love on winter nights
To wander through the snow;
Can we not woo back old delights?
The clouds rush dark and wild
They fleck with shade our mountain heights
The same as long ago
And on the horizon rest at last
In looming masses piled;
While moonbeams flash and fly so fast
We scarce can say they smiled –

Come walk with me, come walk with me;
We were not once so few
But Death has stolen our company
As sunshine steals the dew –
He took them one by one and we
Are left the only two;
So closer would my feelings twine
Because they have no stay but thine –

‘Nay call me not – it may not be
Is human love so true?
Can Friendship’s flower droop on for years
And then revive anew?
No, though the soil be wet with tears,
How fair soe’er it grew
The vital sap once perished
Will never flow again
And surer than that dwelling dread,
The narrow dungeon of the dead
Time parts the hearts of men -‘

geschreven door Emily Jane Brontë
Liedje van de dag uit La la land #1128

Liedje van de dag uit La la land #1128

Morgen is de Oscaruitreiking en La la land is één van de grote kanshebbers. Je houdt van deze film of je haat hem en er zit echt niks daartussen. Ik vind hem geweldig, dat moge duidelijk zijn en gun hem haast elke Oscar die er maar te behalen valt. Bijzonder in beeld gebracht, een fijne wisseling tussen de muziek en de ‘gewone’ film en een einde, ai, dat je hart een beetje laat breken.

Dit nummer laat je helemaal heen en weer slingeren. Blijdschap, verrassing en een beetje verdriet. De film eindigt uiteindelijk perfect en zorgt er bij mij voor dat ik het niet los kan laten.

Talk to you later,

Alicia

The old familiar faces

The old familiar faces

I have had playmates, I have had companions,
In my days of childhood, in my joyful school-days–
All, all are gone, the old familiar faces.

I have been laughing, I have been carousing,
Drinking late, sitting late, with my bosom cronies–
All, all are gone, the old familiar faces.

I loved a Love once, fairest among women:
Closed are her doors on me, I must not see her–
All, all are gone, the old familiar faces.

I have a friend, a kinder friend has no man:
Like an ingrate, I left my friend abruptly;
Left him, to muse on the old familiar faces.

Ghost-like I paced round the haunts of my childhood,
Earth seem’d a desert I was bound to traverse,
Seeking to find the old familiar faces.

Friend of my bosom, thou more than a brother,
Why wert not thou born in my father’s dwelling?
So might we talk of the old familiar faces–

How some they have died, and some they have left me,
And some are taken from me; all are departed–
All, all are gone, the old familiar faces.

geschreven door Charles Lamb
Postcrossing #196 – Postcrossingmeeting

Postcrossing #196 – Postcrossingmeeting

English text below

Dit is mijn eerste kaartje die van een meeting komt. Dan komen er een paar postcrossers bij elkaar, praten over hun hobby en doen een paar kaartjes op hun accounts de deur uit. In Nederland gebeurd het ook wel regelmatig, maar ik heb niet echt zien om daar aan mee te doen. Het fijne aan postcrossing vind ik juist dat je lekker in je eentje kunt schrijven en iets kunt delen met een ander. Heerlijk rustig dus. Maar het zal natuurlijk ook supergezellig kunnen zijn en deze dames houden er een leuk vriendengroepje aan over. De kaart komt uit Finland en is geschreven in Jyuäskylä en ik moet heel goed opletten of ik het wel goed overtyp. Het is best een bekende stad – heeft een Nederlandse wikipedia-pagina, dat zegt genoeg – en is vooral bekend om de grote universiteit. IJs vind je er natuurlijk ook genoeg, het blijft Finland en dan krijg je dit soort plaatjes.

Postcrossingmeeting

This is my first card that comes from a meeting. Then there are a few post-crossers together, talk about their hobby and write a few cards together. In the Netherlands, it also happened frequently, but I don’t want to participate. The great thing about postcrossing is doing the writing all by yourself, alone, wonderfully quiet.  But it will also be super cozy and the ladies get a lovely group a friends with it. The card comes from Finland and is written in Jyuäskylä and I have to be very careful if I write it down the proper way. It’s quite a major city – it has a Dutch wikipedia page, that says enough – and is best known for the large university. Ice you can find there also enough, it remains Finland and then you get this kind of pictures.

Talk to you later,

Alicia

Postcrossing #195 – Kinderen doen ook mee

Postcrossing #195 – Kinderen doen ook mee

English text below

Dat Moskou er ook zo uit kan zien, dat komt eigenlijk nooit in me op. Ik hou het liever bij de prachtige torens, maar dit hoort er ook gewoon bij. Het is zeker een echte wereldstad met ongeveer 12 miljoen inwoners. Een van die inwoners is Oleg van 9 jaar. Ik heb wel vaker een kaartje gekregen van een kind, maar die doen dan meestal mee met hun ouders. Oleg zoekt het allemaal zelf een beetje uit en heeft mijn profiel goed gelezen. Hij vertelt namelijk dat zijn favoriete films The Chronicles of Narnia en de nieuwste Star Wars zijn. Ik mag dan 15 jaar ouder zijn, maar ik heb nog geen enkele Star Wars gezien. Ook geen behoefte aan trouwens, ik hou het wel bij Star Trek.

The kids are involved

That Moscow also looks this way is something that never really comes to mind. I’d rather keep it to the beautiful towers, but this is also a part of the big city. It is definitely a real metropolis with about 12 million inhabitants. One of those people is Oleg who is 9 years. I have often received a card from a child, but they usually go along with their parents. Oleg does it all by himself and has good read my profile. For he says his favorite movies are The Chronicles of Narnia and the latest Star Wars is. I may be 15 years older, but I haven’t seen Star Wars. I also don’t really want to watch it, I will stay with Star Trek.

Talk to you later,

Alicia