Archief van
Categorie: Blog

Dingetjes over de blog

Dingetjes over de blog

typemachine

April 2012, wat is het eigenlijk alweer lang geleden. Toen begon ik met mijn blog en sindsdien is er al heel wat veranderd. Alleen al als ik kijk naar schrijfstijl en foto’s. Ik ben niet professioneel bezig, sterker nog, ik heb nog zoveel verbeterpunten, maar toch is er een boel anders gegaan. Het is nooit mijn doel geweest om een grote blog te hebben, er is zelfs nooit een doel geweest. Alleen een ding dat er moest zijn, ik heb dit nodig om te schrijven. Want als ik het niet online zet, dan schrijf ik gewoon helemaal niet meer. Toch is er ook de laatste tijd wel iets meer veranderd en misschien heb je dat nog niet helemaal door, maar ik wil het toch even allemaal op een rijtje zetten.

Lees Meer Lees Meer

Plug it in voor de gemakzuchtige blogger

Plug it in voor de gemakzuchtige blogger

via pixabay.com
via pixabay.com

Na vier jaar bloggen heb ik nog steeds geen enkel idee hoe mijn blog eigenlijk werkt. Vooral in het begin, deed ik maar wat WordPress zei dat ik moest doen en dat was het dan wel. Schrijven, berichtjes toevoegen, dat lukte allemaal nog wel. Gaandeweg leerde ik berichten inplannen, foto’s toe te voegen en allerlei andere shizzle, maar nog steeds klooi ik eigenlijk maar aan. Niet eens uit gemakzucht, maar eigenlijk meer omdat ik er geen bal van begrijp en niet altijd het geduld er voor op kan brengen. Er moeten meer bloggers zijn zoals ik, die het wel willen, maar eigenlijk geen flauw idee hebben wat er beter kan. Daar kun je wel wat plugins bij gebruiken.

Lees Meer Lees Meer

P.S. Een nieuw gezicht

P.S. Een nieuw gezicht

Zoals jullie vast nu wel is opgevallen, ziet Levensblogger er nu een beetje anders uit. Ik was de lay-out eigenlijk al vanaf het begin hartstikke zat, maar er echt fanatiek naar kijken en er veel tijd in stoppen zat er voor mij niet in. Ik vond het allemaal wel prima zo.

Maar nu blog ik al vier jaar en dan is zo’n blauwe achtergrond toch wel erg lelijk en zeer amateuristisch en sterker nog, ik roep al 3 jaar om een nieuw jasje. Even bij Margien peilen, die daar veel meer kijk op heeft en die een mooie stijl heeft (check hier haar portfolio en help haar aan een baan als je kunt) en nog een keer aan haar jas trekken. Nu is dit er al en gaat ze nog een paar dingetjes doen. Ondertussen moet ik ook weer even uitzoeken hoe dingen werken en moet ik vooral de foto aan de linkerkant wijzigen, hoe komt die daar? Wat ze precies allemaal heeft gedaan, weet ik niet, maar het ziet er in ieder geval al veel cleaner en professioneler uit. Dus grote dank aan Margien the internetwizard!

Een nieuw gezicht, maar verder helemaal niks anders, dus er komt straks gewoon nog een blogpost online en ik blijf lekker verder tikken.

Talk to you later,

Alicia

Blijven bloggen

Blijven bloggen

laptop pexels

Bron: Pexels

Hoe vaak ik van twee collega’s wel niet moet hebben horen dat bloggen hét toch echt niet was, ik heb er wel een paar handen voor nodig om het te kunnen tellen. Bloggen is niet hip, bloggen is voor nerds, wie wil dat nu lezen? Allemaal opmerkingen waaruit blijkt dat deze jongens toch niet helemaal doorhadden waar ze het over hadden.

Ik blog inmiddels drie jaar en hoewel de kwantiteit van de artikelen afneemt, ben ik er eigenlijk steeds serieuzer mee bezig. Nog steeds  niet in de commerciële wereld omdat  1. ik als persoon daar nog zeker niet geschikt voor ben en 2. omdat mijn blog daar eenmaal niet echt geschikt voor is. Toch heeft mij amateuristische kijk op het bloggen mij toch nooit tegen gehouden om er mee door te gaan, al wil ik voor mezelf nu toch steeds hoger de lat leggen.

Dat betekent voornamelijk steeds beter kijken naar het gebruik van foto’s en een betere bronvermelding. Je kon altijd al op de foto klikken om naar de persoonlijke link te gaan, maar vooral voor andere bloggers vond ik dat toch niet helemaal juist. Daarnaast zijn afbeeldingen gewoon gebonden aan copyright issues en zijn er dus ook wetten waar ik mij gewoon aan moet houden. Dankzij Deliciae en haar geweldige inhoudelijke, maar ook laagdrempelige artikelen over bloggen, ben ik nu ook steeds enthousiaster geworden. Dus beter letten op hoe te schrijven en weer eens goed nadenken over hoe het er nu uit moet zien. Dat betekent ook dat ik als noob op het gebied van CSS en HTML en andere termen waar ik de kriebels van krijg, toch eens moet gaan kijken hoe ik via WordPress een mooiere lay-out krijg. Zelf heb ik totaal geen ideeën, maar nu ik iets moois gevonden heb en het niet werkt naar zoals ik wil, groeit de irritatie toch. Ik moet dit kunnen.

bewerkt

Dus zocht ik hulp en vond die onder andere in dit boek. Ik heb hem nog niet helemaal uit, maar het leert toch al wel een paar goede dingen. Verder zijn er online ook heel wat mensen die er meer verstand van hebben. Ik lees mijn een slag in de rondte, probeer steeds beter voor te bereiden en trek er ook net iets meer tijd voor uit. Het is nog steeds niet gedaan met die gewoon opschrijven wat in je opkomt blogs, maar ik werk toch ietsjes meer gestructureerd. Waarom ik daar zo druk mee ben? Omdat ik het leuk blijf vinden om het aantrekkelijker te maken en er hangt toch ook wel iets bij dat ik iets meer communicatie zou willen. In de comments op mijn blog zelf blijft het verdacht stil, gelukkig krijg ik nog wel berichtjes via Facebook waardoor ik weet dat het niet compleet genegeerd wordt.

Wat dat allemaal betekent voor Levensblogger op dit moment? Waarschijnlijk op dit moment nog niet al te veel. Wel zal het waarschijnlijk voorkomen dat ik niet meer elke dag iets online zet, dat heeft er ook mee te maken dat ik weer met school begin en andere dingen te doen heb. Dus waarschijnlijk ga ik over op vaste dagen dat ik iets online wil zetten, welke dagen dat zullen zijn, komt t.z.t. wel naar voren. Daarnaast wil ik er voor zorgen dat het er aantrekkelijker uit ziet om te lezen (dus minder snelheidsfouten en hopelijk ook veel minder grammaticale fouten, maar ik beloof niet dat het perfect zal zijn) Ook wil ik iets meer met beeld werken, niet per se van mezelf, maar wel iets meer plaatjes omdat ik zelf ook steeds meer geniet van een paar plaatjes in plaats van alleen tekst.

Op de heel iets langere termijn zit er toch eigenlijk een nieuwe lay-out aan te komen. Al die tijd wist ik niet wat ik nu anders wilde, maar nu heb ik iets gevonden wat er erg dicht in de buurt komt. Nu alleen nog zien of ik het helemaal kan aanpassen aan mijn wensen en die heb ik juist nu in mijn hoofd gehaald, nu de tijd weer voorbij zal vliegen.

Ik ben het bloggen nog lang niet zat, zelfs niet na alle vage opmerkingen van anderen. Dus ik blijf gewoon vrolijk door bloggen, over alles wat ik mee maak, mij opvalt, mij irriteert en wat al niet meer.

Talk to you later,

Alicia

Boek: Het Rosie effect

Boek: Het Rosie effect

nature-grass-green-book-medium

Na helemaal lyrisch te zijn geweest over het Rosie project wilde ik eigenlijk niet graag in deel 2 beginnen. Hoe kun je nu zo’n geweldig boek overtreffen? En moet je dat willen? Maar boek 1 heeft toch wel een beetje een open eind en dat betekent dat er genoeg te vertellen is in deel 2. Toch duurde het nog wel even voordat ik er aan begon, maar ik las het alsnog in een rap tempo uit.

9200000027267761

 

Wat betreft uiterlijk passen de twee boeken perfect bij elkaar. Zat hij op het rode boek nog vrolijk op de fiets, nu rent hij terwijl de fiets op de grond ligt. Dezelfde stijl, dezelfde grootte, wat betreft is er al een dik pluspunt want ze staan ook nog eens prachtig in de boekenkast.

Don Tillman en Rosie Jarman zijn getrouwd en wonen in New York. Juist als Don wil vertellen dat Gene, zijn schuinsmarcherende beste vriend uit Australië komt, heeft Rosie nieuws: ze is zwanger.

Op zijn geheel eigen wijze verwerft de autistische Don in no time alle kennis over vader worden. Maar zijn oude zwakheden komen weer boven en brengen hem in de problemen. Terwijl hij opgaat in het perfectioneren van alle praktische details, verliest hij zijn emoties totaal uit het oog. Hij dreigt Rosie kwijt te raken op het moment dat ze hem het hardste nodig heeft.

Don en Rosie zijn nog steeds gelukkig samen, al komen er al gauw barstjes in het huwelijk en dat is vooral bij Rosie’s kant. Don past zich best goed aan, hij heeft ten slotte het weekmenu laten vallen, maar heeft toch nog niet altijd de subtiele hints van Rosie door. Vooral niet wanneer ze zwanger blijkt te zijn en er heel wat nieuwe problemen en uitdagingen voor de klaar staan. Wat blijft is dat Don erg zijn best doet om nieuwe kennis voor deze zaken op te doen. Dus bestudeert hij kinderen in het park, vindt hij een grotere woning, als is dat onder die van een drummer en wil hij alles weten van een zwanger lichaam en het groeiende lichaam van de baby. Die je overigens pas baby mag noemen na 12 weken of iets dergelijks.

Het recept voor dit boek is simpel en eigenlijk al bekend. Don heeft nog niet altijd door hoe de dingen voor ‘normale’ mensen werken en gaat daardoor lekker op zijn eigen manier met de zaken om. Dat moet de hilarische taferelen opleveren, zoals ik dat ook van boek 1 gewend was. Er zit nog steeds humor in, maar het zijn niet meer de schaterlachmomenten van weleer. Op zich vind ik dat niet vreemd omdat er gewoon al een eerste boek is, dat zo fantastisch en leuk was, dan valt het tweede boek gewoon meestal een beetje tegen. Dat had ik namelijk ook met ‘de 100-jarige man…’ en ‘het bommenmeisje…’ van Jonas Jonasson.

Er komen wel heel wat absurde situaties voorbij. Zo ontmoet hij de drummer van een bekende band die de gloriedagen wel hebben gehad, probeert hij de boel te besodemieteren met een neppe Rosie en is vriendje Gene ook nog eens op bezoek, omdat zijn vrouw hem eindelijk de deur heeft uitgegooid. Er zijn genoeg problemen en daarmee ook iets teveel randfiguren dan mij lief was. Toch zijn ze misschien wel nodig omdat Don er in zijn eentje helemaal een puinzooi van zou maken.

Toch leest het boek als een sneltrein, je bent er echt zo doorheen. De schrijfstijl is vlot en omdat alles zo apart is, zit daar ook gewoon humor in waardoor je wel wilt doorlezen. Je blijft continue lezen hoe Don over de zaken nadenkt en meestal zijn ze niet eens zo kwaad bedoeld, maar je weet toch ook wel dat het niet altijd even verstandig is. Dus hoe zou het aflopen?

Het einde vond ik een beetje zwak, er is een wending die ik 1. toch niet had zien aankomen (wat op zich goed is) maar die 2. zo dus uit de lucht leek te vallen dat het niet echt geloofwaardig overkwam. Ik ben er nog niet uit of dit nu een goed of een slecht punt is, want omdat je zoveel vanuit Don leest, dit is ook een verrassing voor hem en dan heb je op zich als schrijver wel iets goed gedaan.

Als je ‘Het Rosie project’ geweldig vond, zul je dit boek ook zeker nog wel kunnen waarderen. Het is iets minder omdat het zulke hooggespannen verwachtingen heeft om waar te maken en dat lukt gewoon niet helemaal. Gelukkig zijn er allemaal bekende personages, wat altijd prettig is, en is Don helemaal geen spatje veranderd. Eigenlijk moet je dit alsnog wel lezen als je het eerste boek ook hebt gelezen, want het is een prima duo.

De paperback is te koop voor 18,95 bij bol.com.

Talk to you later,

Alicia

Dit boek is onderdeel van de 50 boeken lezen in 2015 challenge.

Zoektermen beantwoorden #4

Zoektermen beantwoorden #4

We gaan nog vrolijk door met de zoektermen waardoor mensen op mijn site kunnen belanden. Deel 1 en deel 2 komen uit 2012 en deel 3 plaatste ik vorige week. Dus nu nog een paar zoektermen om te antwoorden.

Bedankt collega

Dit vind ik eigenlijk wel een hele leuke, want het stukje waar de zoekers naar verwezen worden is het stukje dat ik schreef voor mijn lievelingscollega en is zelfs één van de eerste blogposts die ik plaatste. Als je collega afscheid neemt, dan kan ik je nog steeds niet helpen met hoe je het beste dat kunt doen. Wel schreef ik twee stukjes meer (nooit online gezet omdat de personen in kwestie ietwat belachelijk worden gemaakt) en is het voor mij de beste manier om gedag te zeggen. Een persoonlijke touch, een leuke waardebon of iets anders moois, het mag allemaal.

Dokter Quinn/chemie Sully en dokter Quinn

319759_2154

Dokter Quinn is een oude serie die, ten tijde dat ik het schreef, elke dag te zien was op SBS 6. Helaas wordt het nu nog amper uitgezonden, maar met de dvd’s zou je je lol ook wel op kunnen. Ik vind het een leuke serie, al zou ik een marathon toch een beetje saai vinden. Een historische serie die veel serieuze problemen aanpakt, over discriminatie, modernisering, vrouwbeeld, maar gelukkig zit er ook een beetje romantiek en daar komt Sully aan te pas. Wat een naam, ik blijf Sully maar apart vinden. In ieder geval is er een hoop chemie tussen die twee, soms een beetje ongemakkelijk, maar uiteindelijk toch ook wel weer schattig. Zeker een aflevering proberen te kijken, de eerste twee/drie seizoenen vind ik het best.

Boeken van Jodi Picoult/De bekering/Het tere kind

Ik ben een fervent lezer van Jodi Picoult en eigenlijk ook groot fan. Haar boek ‘My sister’s keeper’ (in het Nederlands, ‘De tweede dochter’) is het meest bekend bij het grote publiek, maar eigenlijk staan al haar boeken vol met dit soort etische kwesties. Dat maakt het altijd niet even makkelijk om ze te lezen en je moet er echt wel even van bijkomen. Goed zijn ze zeker wel, al moet je er niet teveel in een korte tijd willen lezen, want dan wordt het wel voorspelbaar. Het tere kind is mijn favoriet en tevens het eerste boek wat ik van haar las. Daar moet je absoluut mee beginnen, probeer het maar een keer uit.

Plus huismerk koek/eten/producten

huismerkcollage

Toen bekend werd dat ik een Plusmedewerker zou worden, wou ik hun huismerk wel eens proberen. Kijken of het de C1000 zou kunnen overtreffen. Momenteel is het een terugkerend grapje dat de C1000 misschien nog iets beter was, maar wat betreft producten ben ik volledig tevreden. In mijn test probeerde ik onder andere wat koekjes uit en haalde de chocoladebiscuits en de ontbijtkoek de test met gemak. De volkoren koekjes dan weer totaal niet. De algemene conclusie is dat de producten gewoon prima zijn, dus de Plus levert ook lekker spul. Overigens heb ik nu ook wat van het merk Ok€ geprobeerd (een B of C-merk dat bij Plus en Emté te koop is) en daar zit ook wat goed spul tussen.

Explorer of the world/Q&A a day/Notitieboekjes met opdrachten

p10102901

Ik heb er absoluut teveel van, maar deze boeken zijn de leukste ooit. Explorer of the world gebruik ik helaas vrij weinig, maar is eigenlijk een geweldig boek om je tot creativiteit te dwingen. Q&A a day gebruik ik zo’n beetje iedere week en dat moet ook wel om de vragen op een goede manier in te kunnen vullen. Het is nu al leuk om te zien wat ik vorig jaar op schreef en ik heb nu nog drie jaar te gaan. Je moet er niet teveel van hebben want bijhouden kost behoorlijk wat tijd. Verder ben ik wat betreft schrijven heel erg fan van 642 things to write about. En als ik me dan nog verveel, dan verzin ik mijn korte verhalen in mijn eigen notitieboekjes en dat is net zo leuk om te doen.

Leuke spellen/Kaarten Junglespeed/Aanraders spellen

Nog niet zo lang geleden had ik een spelletjesavond en ik vind dat soort avonden altijd zo leuk! We proberen eens wat uit, zijn best fanatiek en dus heb ik ook wel favorieten. Junglespeed is een grote favoriet, bij ons allevier en dat komt vooral omdat iedereen die totem zo graag wil en er wel eens gewonden vallen (niet ernstig). Naast de aanraders uit mijn artikel, zoals 30 seconds, Triviant en Machiavelli is Party&Co ook een hele leuke, vooral voor grotere groepen en gaan we de volgende keer Phase 10 proberen, dat best ingewikkeld lijkt, maar wel leuk moet zijn. Met de neefjes vind ik Mens erger je niet ook een leuke, maar dat is alleen voor mensen die zich echt zullen ergeren.

Wat ik verder leuk vond, was dat de zoekterm C1000 Disney dvd’s toch ook nog zo’n 25 views opleverde en dat was mijn eerste en tot nu toe enige gesponsorde post.

De linkjes:

Afscheid van een collega (hier)

Dokter Quinn (hier)

Boeken van Jodi Picoult: Het tere kind, Een goede moeder, De bekering, De tiende cirkel, De kleine getuige, De andere zoon

Producten van de Plus (hier)

Opdrachtenboeken: How to be an explorer of the world, Q&A a day , Listography & 642 things to write about

Spelletjes: Tips

Talk to you later,

Alicia

Zoektermen beantwoorden #3

Zoektermen beantwoorden #3

Zo’n anderhalf jaar geleden plaatste ik al twee artikelen (#1 en #2)waarin ik antwoord gaf op de veelvoorkomende zoektermen die mensen naar mijn site toe leidde. Dat was nog in de tijd dat ik via een wordpress site blogde en ik heb lange tijd bij Levensblogger geen statistiekenteller gehad. Nu heb ik hem wel weer en hij ratelt als een tiereliere. In die anderhalf jaar zijn er natuurlijk heel wat artikelen bij gekomen en daarom is er hier weer een update.

Toen ik eenmaal aan het zoeken was, vond ik wel heel veel termen en daarom komt er ook nog een deel 4 om je niet helemaal te overstelpen met allerlei (misschien onnuttige) informatie.

Soldaat van Oranje/Hoe lang duurt de musical/Is de musical grof/logo/behang decor

Er komt nogal wat verkeer op deze zoektermen af. Soldaat van Oranje is dan ook een musical die nog steeds draait, waardoor het zeker nog een actualiteit heeft. Ik ging er in 2014 naartoe dankzij school en schreef er uiteraard een recensie over. De musical duurt erg lang, al weet ik geen precieze tijd. Drie uur zit je er volgens mij al wel en dat is exclusief pauze. Je verveelt je er geen moment dus die tijd vliegt voorbij. Wat betreft grofheid, er wordt wel eens in gevloekt, maar zeker niet overdadig en vooral niet stelselmatig onnodig. Ik stoorde mij er in ieder geval niet aan.

Wat betreft het behang van het decor, dat vond ik wel een grappige. Het behang dat één van de vrouwelijke hoofdpersonen op haar kamer heeft, heb ik ook op mijn kamer. Tijdens de musical moest ik er al telkens aan denken hoe bekend dat behang mij voorkwam.

Reisflesjes/Reisflacons/Vliegtuigflesjes

De kleine flesjes die we op reis mee kunnen nemen, zijn ook gewilde items. Er kwamen zo’n 70 mensen deze zoektermen. Zelf heb ik er ook een hele verzameling van liggen en besprak ik elk merk/waar te koop en liet zo een winnaar eruit komen. Dat werd voor mij de setjes van de Primark. Het artikel komt uit 2013 en is daarmee niet helemaal up to date. Zo noem ik als nadeel van de Primark dat die niet altijd dichtbij is. Ondertussen heb ik er één bij school zitten en eentje van ongeveer 3 kwartier reizen, dus ik kom er veel regelmatiger.

Cd Frozen in het Nederlands

P1050044-1024x768

Frozen is wereldwijd een hit, de film kwam eind 2013 uit en betoverde iedereen. In Nederland sloeg het kennelijk ook wel aan want er kwamen regelmatig mensen zoeken naar de cd. De cd die ik kocht, had gewoon de Engelse liedjes dus de mensen kwamen ietwat bedrogen uit. Een Nederlandse cd kwam er overigens niet van, maar via youtube is er wel wat te beluisteren. Als je ook van de liedjes houdt, dan raad ik altijd de cd aan want die kan gewoon zonder gedoe lekker op de repeat.

Sister Wives/Kody Brown/namen kinderen sister wives/hoeveel kinderen

Sister Wives is een programma op TLC dat gaat over het wel en wee van een wat apart gezin. Kody Brown, de vader en patriarch in het gebeuren, heeft namelijk 4 vrouwen en  17 kinderen. De serie gaat over de praktische zaken van een groot gezin, maar ook hoe zij hun geloof beleven. Hun eerlijke houding en hun karakters hebben er bij mij voor gezorgd dat ik het programma heel graag kijk. Wat betreft seizoenen loopt TLC erg achter op Amerika, maar via twitter hou ik ze nog steeds een beetje in de gaten.

Tatoeages bloem/vogel/pauwenveer

tumblr_ltnduzctlr1qzabkfo1_500

Al jaren is een tatoeage een obsessie voor mij en ik kom steeds dichterbij er ook daadwerkelijk eentje te nemen, maar de stapjes zijn erg klein. Dus via mijn foto’s van de dag, erover schrijven hoeveel tegenstand het kan opleveren en allerlei randzaken, valt er hier wel wat over te lezen. Mijn favoriete plaatjes zijn die van een vogel, een pauwenveer en een Keltisch kruis behoort nu ook zeer tot de mogelijkheden. Op dit moment ben ik er niet zoveel mee bezig, vooral om geld het punt blijft. De plaatjes vind ik zelf ook via twitter, facebook, tumblr en 9gag en vooral via tumblr kun je heel snel een paar prachtige tatoeages vinden.

Belijdeniscadeaus/voor man/voor vrouw

Een cadeau verzinnen is vaak al lastig zat, maar voor een belijdenis ben je toch nog meer beperkt. Zelf denk ik al gauw in de boeken, ter ondersteuning van het geloof, leuke teksten voor christenen, dat idee. Naast boeken is een bijbelhoes wel een leuk idee, een cd kan misschien ook. Als tip die niet in het artikel staat, is misschien een beeldje of een tekening. Zelf kreeg ik een paar handen met daarin een parel (de parel in Gods hand) en vriendin Roos kreeg een prachtig kunstwerk dat nog steeds op haar kamer hangt. Ik denk er zelfs over om binnenkort, het ‘belijdenisseizoen’ is rond maart/april er een vernieuwd artikel van te maken.

Wat schrijf je op een kaart christelijk/kerstkaarten

Eentje die maar mee samen hangt zijn de kaarten die je in je leven kunt sturen. Zelf hou ik wel van het persoonlijke karakter van een geschreven kaartje, maar lastig is het wel. Een juiste tekst uit de Bijbel, misschien bemoedigende woorden en ik wil soms ook niet té vroom of ouwelijk overkomen. In een bepaald artikel leg ik uit dat ik geen kerstkaarten koop met de kerstman of Rudolph er op, want dat vind ik niet gepaat. De juiste kaarten kopen, is dan ook wel een crime, want christelijke kerstkaarten is ook niet helemaal mijn ding.

Dit waren de zoektermen voor vandaag. Sommige zoektermen zijn wel weer heel raar, zoals ‘betalingsregeling treffen om het graf te behouden enschede’ en ‘film over meisje schrijft getallen en blijkt voorspellende gave’ (heeft denk ik met die film met Nicolas Cage te maken) ‘naakt met sneakersokjes dames’ (wie bedenkt zoiets!) maar zo blijft het wel leuk om het even door te snuffelen,

De linkjes:

Soldaat van Oranje (hier)

Battle of the travelbottles (hier)

Cd van Frozen (hier)

Sister Wives (hier)

Tatoeages: plaatjes, tegenstand, obessie

Belijdeniscadeaus (hier)

Kaarten schrijven: 2012 wie,wat , 2014

Talk to you later,

Alica

 

 

Quote van de dag #1000

Quote van de dag #1000

picasso_quotes_01

17 april 2012 was dit de eerste quote die ik plaatste en wel het begin van alle quotes, spreuken, leuke plaatjes die ik elke dag probeerde te plaatsen. Na 1000 van die dingen leek het me nu wel genoeg. Nog wat leuke, originele plaatjes te vinden wordt steeds lastiger en daarom is niet meer handig om dit voor elke dag te doen.

De zondag blijft zoals die is, met een Bijbeltekst in de ochtend en een gedicht in de middag. De andere dagen veranderen in die zin, dat er niet elke dag per se iets online komt. Als ik iets leuks vind, zal ik het nog zeker delen, maar anders komen alleen mijn eigen blogposts online.

Blogger, de blogger, de blog

Blogger, de blogger, de blog

Al meer dan twee jaar ben ik aan het bloggen, ik had nooit gedacht dat ik het zolang zou kunnen volhouden. Ik ben niet per se iemand die dingen gauw afmaakt. Ik heb niet voor niets heel wat verhalen liggen zonder goed einde, heel veel ideeën om te doen maar zonder praktische uitvoering en ik heb zoveel wensen die best makkelijk uit te voeren zouden zijn, als ik er maar gewoon even voor ging zitten. Bloggen was zo’n wens, maar het leek me er toch ook eentje die, zodra ik het drukker zou hebben, weer zou verdwijnen. Gelukkig bleef het, met een beetje wilskracht, een beetje koppigheid, een prima plaat voor mijn kop en vooral de wil om te schrijven.

Toch is er de laatste tijd een beetje in de klad in gekomen. Ik wil nog steeds schrijven, sterker nog, ik heb meer ideeën dan ooit tevoren die ik wil uitwerken. Aan inspiratie ligt het dus niet. Maar om die korte ideeën uit te werken naar verhaaltjes, op de computer en dan klaar om geplaatst te worden, is een heel ander verhaal. Ik heb vakantie en dus tijd genoeg, maar ik kan me er niet toe zetten om achter de computer te gaan zitten en het daadwerkelijk te gaan typen. In plaats daarvan schrijf ik notitieboekjes vol, schrijf ik op elk los papiertje dat ik vind. Maar het overtypen? Het verder uitwerken? Bijschaven? Nee hoor, daar doe ik op dit moment niet aan. Hoewel ik dat totaal niet leuk vind, kan ik ook niet mezelf er toe aan zetten om het dan wel te gaan doen.

En dus laat ik het maar een beetje op zijn beloop. Het is misschien nog nooit zo erg geweest als nu, maar die wil komt vast wel weer helemaal terug. Dus tot die tijd is het voor mij een beetje boos zijn op mezelf, een beetje later de artikelen dan normaal en ook niet meer dagelijks, al zou dat over een week zo weer anders kunnen zijn.

Het geeft niet, er komt wel weer een moment dat ik het wel weer moet doen. Puur omdat het bezigheidstherapie is, omdat ik het op een zeker punt nodig heb. Schrijven blijft wel.

Talk to you later,

Alicia

Toetsweekmodus

Toetsweekmodus

Zoals ik vorige week al liet weten, begint vandaag mijn (hopelijk) laatste toetsweek. Het is erop of eronder en ik heb nu nog sterk het gevoel van eronder. Het zijn in principe niet veel toetsen, maar wel toetsen die veel voorbereiding vragen. Vooral bij Frans moet ik hard aan de bak omdat dat nu eenmaal nog onvoldoende is en ook voor wiskunde ben ik stik-zenuwachtig.

Dat betekent dus dat ik in de toetsweekmodus zit. Nog minder slaap, hoewel ik weet hoe slecht dat is, continue stress, ook al zo’n dooddoener en een pokkehumeur van hier tot ginderen. Naast het leren ben ik namelijk ook nog met allerlei achterstallig schoolwerk bezig, want plannen is nu eenmaal niet mijn ding.

Dus deze week is toetsweekmodus. Als je zelf ook een drukke week hebt en hier komt om ff te ontspannen (of mij uit te lachen, zo blijken er een aantal te doen 😉 ) heb je eigenlijk vette pech. Ik ga waarschijnlijk niets plaatsen. Elke dag een quote of iets anders leuks, maar dat is het toch echt. Of dat voor mezelf ook goed werkt, is nog maar de vraag, omdat ik nu ook een stukje ontspanning mis. Die moet ik dan maar vinden in dom gezap of een leuk boek.

Elke blogpost die wél online komt is mooi meegenomen, maar reken er maar niet op.

Talk to you later,

Alicia