Archief van
Categorie: Columns

Hoe kan dat nou?

Hoe kan dat nou?

Je brein is eigenlijk maar een vaag iets. Je denkt Lipton ice tea, gaat naar het plaatje van Kermit de Kikker om vervolgens alles op youtube over The Freggles te vinden. Werkelijk een bijzondere manier om ergens te eindigen. Helemaal lastig als je heel snel nadenkt en je de woorden niet meer kan vinden om het goed uit te leggen. Dus probeer je iets zeggen en zie je de vraagtekens bij de ander verschijnen. Hoe kom je daar nu weer op? Die gedachtestromen komen ook heel veel voor als ik alleen ben. Dan vraag ik me zoveel af. Waarom moet dat zo? Wat doet die nou weer? Waar loopt dit op uit? Hoe kan dat nu weer? Dus hierbij weer een klein kijkje in mijn hoofd over de niet belangrijke dingen die ik me veel te vaak afvraag.

Lees Meer Lees Meer

Moe van het nadenken

Moe van het nadenken

Het is er helemaal uit, het zit even niet meer in mijn ritme om dagelijks op mijn blog te kijken. Hier en daar een stukje te tikken, even een gebeurtenis zeer uitvergroten, doen alsof ik een expert van films ben. Ik was er even helemaal klaar mee, dus zei ik tegen mezelf, een weekje vrij kan best. Een weekje werden er uiteindelijk drie, ik kon me er niet toe zetten. En ook nu is het weer even wennen om er goed te voor gaan zitten, even goed bedenken wat ik wil zeggen.

Lees Meer Lees Meer

1,2,3,4 pillen gebruikt

1,2,3,4 pillen gebruikt

via pexels.com

Inmiddels zitten er vier pilletjes in mijn dagelijkse pillendoosje, vier tabletjes die elke morgen trouw moeten worden ingeslikt. Gelukkig wel maar twee medicijnen, maar dan een dubbele dosis. Om het allemaal net iets beter te laten werken. Naast de nodige vitamine D, chronisch tekort helaas, ook nog twee anderen. Dus dat doe ik elke dag getrouw, inmiddels al voor vijf jaar dat ik soortgelijke pilletjes slik. Antidepressiva worden ze ook wel genoemd en op het moment wordt heel vaak gezegd dat ze eigenlijk helemaal niet werken, placebo’s zijn of te snel worden voor geschreven.

Lees Meer Lees Meer

What a surprise!

What a surprise!

Van een paar brieven in de bus kijk ik tegenwoordig niet meer op. Vooral niet in de aanloop van mijn verjaardag toen er regelmatig weer wat kaartjes kwamen met ‘verjaardagspost’. Op de envelop van deze stond helemaal niks, dus maakte ik het maar direct open. Daar kwam wel een heel verrassend kaartje uit.

Lees Meer Lees Meer

Struggles met mijn verjaardag

Struggles met mijn verjaardag

via pexels.com

Met veel dingen voel ik me nog echt een klein kind. Sinterklaas en mijn eigen verjaardag horen daar ook absoluut bij. De spanning en blijheid die het oplevert, ik zit er nog voor de volle 100% in. Of zat eigenlijk, want dit jaar ging het allemaal een beetje anders. Ik schreef al over een sobere Sinterklaas en wist toen al dat mijn verjaardag nog minder zou worden. Er zijn zoveel mensen die een hekel aan hun verjaardag hebben, maar daar hoorde ik niet bij. Dit jaar was ik de grootste hater ervan en besloot ik het rigoureus gewoon niet te vieren. Een beslissing die nu gewoon heel goed uit kwam.

Lees Meer Lees Meer

De klok sloeg 4 uur

De klok sloeg 4 uur

klok
Bron: Nanzui Palomino via pexels.com

Van zondag op maandag is altijd mijn allerslechtste nacht. Combinatie van in de middag slapen en het begin van een nieuwe week dat altijd een beetje stress veroorzaakt. Ik ben het inmiddels wel gewend en mag op maandagochtend altijd wat langer liggen van mezelf. Vannacht was alleen wel een hele rare nacht. Of het de effecten van de honger waren? Ik was nog aan het bijkomen van een buikgriepje waarin ik niks kon eten of drinken. Was het een bijeffect van een dagje geen medicijnen? Toch iets teveel suiker op het laatst binnen gekregen? Zeg het maar, ik was in ieder geval een beetje aan het trippen. 10.000 gedachten die door mijn hoofd spoken en niet eens echt verontrustende gedachten. Wel denken aan mijn lievelingstrui van vroeger, waar mijn barbies zijn gebleven, naast wie ik zat tijdens wiskunde in de derde en meer van die dingen. Zo lukraak wat er door mijn hoofd spookte, een kleine inkijk.

Lees Meer Lees Meer

De verschrikkingen van de Albert Heijn

De verschrikkingen van de Albert Heijn

winkelcentrumdeterp-albertheijn_7ba1e09e4db6ae9179008322da1adaf6

Supermarkten neem ik heel serieus, iets te serieus. Krijg je er van als je er al bijna 9 jaar werkt en dat nog leuk vindt ook. Toch een beetje hart voor de eigen zaak en dat maakt elk andere winkel helemaal stom. Niet helemaal stom natuurlijk, want ik kom best eens ergens anders. Maar ‘mijn’ supermarkt heeft altijd een streepje voor. De Dirk staat nog wel in de top 3, de Jumbo haalt de top 5, maar de AH is het laagst van het laagst. Ik ga precies uitleggen waarom, want ik moet toch ergens met al die supermarktergernissen naartoe.

Lees Meer Lees Meer

Nog rustiger aan doen?

Nog rustiger aan doen?

Aangezien mijn leven bestaat uit werk, therapie en slapen, zou je niet bepaald kunnen zeggen dat het erg druk is. Soms wat sociale contacten er bij, soms een beetje extra werken, dan ineens dagen niks en in de volgende week gewoon elke dag wel iets groots. Het lijkt misschien weinig en voor heel veel mensen juist ook nog eens normaal. Een volle week met elke dag werk of school en dan ’s avonds ook nog eens sociaal doen, dat is hét leven voor de twintiger.

Lees Meer Lees Meer

Sobere Sinterklaas

Sobere Sinterklaas

sinterklaas

Sinterklaas is weer in het land en dat hebben we geweten. Dan heb ik het niet eens over de pietendiscussie, maar de pepernoten en chocoladeletters liggen al veel te lang in de winkel. Het inpakpapier is niet aan te slepen, de schoencadeautjes die opeens rond de 10 euro zijn. (Wat is er gebeurd met een pakje viltstiften en een zakje chocolademunten?). Normaal zou ik hier dolgraag aan mee willen doen. Sterker nog, ik was dan allang begonnen, nog eerder dan de winkels. Dit jaar gaat het allemaal een beetje anders.

Lees Meer Lees Meer

De uitstelkoningin

De uitstelkoningin

De uitstelkoningin is wat ik ben. Dat zullen vast meer mensen van zichzelf zeggen, maar daar hoor ik ook bij. Waarom vandaag doen wat je morgen ook kan uitstellen? Deze uitspraak hing jaren in een lokaal en vond ik wel terecht, zo werkt het bij mij ook. Het is niet per se iets waar ik trots op ben of wat ik van de daken schreeuw, in tegenstelling tot mijn lui zijn wat algemeen bekend is, maar het is toch zeker een kenmerk.

Lees Meer Lees Meer