Archief van
Categorie: ‘Review’

Movie Time #126 – Een cliché kerst

Movie Time #126 – Een cliché kerst

Fotograaf: Lloyd Dirks

In mijn marathonsessie met kerstfilms – zie de movie time van vorige week voor de eerste drie – heb ik allemaal films gezien die ik nog niet kende. Maar omdat elke kerstfilm volgens een bepaalde lijn moet lopen, kon ik al heel veel dingen wel voorspellen. En natuurlijk kwamen die uit, ik ken de films nu wel een beetje. Dan krijg je dus drie films die behoorlijk op elkaar lijken en toch enorm kunnen verschillen in hoe leuk en goed zijn. Vandaag gaat het om ‘A christmas detour’, ‘Christmas with Holly’ en ‘How Sarah got her wings’.

Als je denkt, ik heb geen extra kerstfilms nodig in mijn leven, gelijk heb je. Klik dan alleen even verder voor de slechter posters en nog slechtere trailers die ‘budget’ en ‘direct-naar-video’ schreeuwen.

Lees Meer Lees Meer

Met de Sims naar de stad!

Met de Sims naar de stad!

Vorige week donderdag kwam Sims Citylife uit! Sinds een aantal maanden ben ik fervent speler van de Sims 4. Ik begon ooit met 1, bleef heel lang steken bij 2, probeerde 3 een beetje uit en raakte weer verslaafd aan 4. Omdat ik het spel nog niet zo super lang had, dacht ik wel een tijdje zonder uitbreiding te kunnen. Stedelijk Leven – Nederlandse naam – werd aangekondigd, maar ik wilde even de reviews afwachten. De release op 4 november ging stilletjes aan me voorbij tot zaterdagavond. Even een appje of die al wel te downloaden was en drie seconden later had ik hem al gekocht en begon mijn eigen download. Natuurlijk heb ik heel veel uitgeprobeerd in de drie dagen die ik hem nu heb :O en ik laat graag even weten wat ik er – tot nu toe – van vind.

san myshuno

Lees Meer Lees Meer

Movie Time #124 – Verhalen van vroeger

Movie Time #124 – Verhalen van vroeger

foto van Lloyd Dirks via unsplash
foto van Lloyd Dirks via unsplash

Geschiedenis is in alles mijn favoriete onderwerp, al helemaal in de films. Door de sociale omgangsvormen, de kostuums en de achtergronden, ben ik helemaal in die wereld. Niet elk verhaal is het altijd waard om te vertellen, maar ze zijn toch meestal beter dan de gemiddelde, standaard film. Vandaag gaat het om Sully, Colonia en Mr. Turner.

Sully (2016)

met Tom Hanks, Aaron Eckhart, James Sherin, Mike O’Malley, Holt McCallany & Laura Linney. 

Toen ik half september  naar de bioscoop ging, draaide er werkelijk niks wat ik wilde zien. Achteraf gezien had ik beter op mijn fantastische kamer kunnen blijven, maar ik wilde toch ook wel even ‘weg’ zijn geweest. Sully was de enige optie. Een typische Amerikaanse film, de gewone man die opeens een held wordt, maar die heldenstatus wordt ook weer een beetje bedreigd. Wij verafgoden onze Nederlanders nu toch ook weer niet zo erg en misschien ligt daarin de grootste irritatie wel. Sully is al jaren piloot en heeft een heleboel ervaring, daarom beslist hij ook om het vliegtuig in een noodsituatie de Hudson (rivier in New York) te vliegen. Iedereen overleeft het en Sully is vanzelfsprekend dé beste, geweldigste piloot die er heeft bestaan. Hij analyseert de situatie, reageert kalm en snel en houdt de boel ook achteraf nog goed in de gaten.

De ‘spanning’ in het verhaal moet hem zitten in het onderzoek. Had Sully de vlucht naar het vliegveld nog kunnen maken? Deze actie kost namelijk veel geld en eigenlijk houdt de vliegtuigmaatschappij daar niet zo van. Puur zakelijk gezien, nog geen schouderklopje voor zijn daad die toch best wel goed uitgevoerd is. Zelfs ik moet dat toegeven. Helaas is het verhaal nergens interessant, je weet eigenlijk al hoe het gaat aflopen, zelfs als je niks weet van het echte verhaal. Dit is gebeurt in 2009, maar ik kan mij echt niks herinneren van deze reddingsactie. Naar mijn idee is het dus geen verhaal waard om te vertellen, er gebeurt namelijk helemaal niks. De cast, vooral Tom Hanks en Aaron Eckhart is best goed, maar ook zij charmeren niet echt en hun vriendschap komt ook geforceerd over.

De film laat wel een mooie afwisseling zien tussen het heden en de flashbacks naar de rit in het vliegtuig. Wat er gebeurt en welke beslissingen er vervolgens worden gemaakt. Het drama wordt groter gemaakt door het vliegtuig laag over de stad te laten vliegen. Flashbacks van 9/11 doemen op en ik kan me voorstellen dat New Yorkers dit best zo ervaren, maar voor mij is het een ver-van-mijn-bed show. Ook de familie die even uit elkaar gerukt word, is best aandoenlijk, maar niet nodig. De film is mij té Amerikaans, te makkelijk en gewoon niet heel interessant. Ik heb me er ongelofelijk aan geërgerd in ieder geval. Totaal niet mijn type film, helaas.

sully

IMDB: 7,9 en ik geef het een 6,3. 

Colonia (2015)

met Emma Watson, Daniel Brühl, Michael Nyqvist, Richenda Carey, Vickey Crieps, Jeanne Werner & Julian Ovenden. 

Dit is er eentje die al lang op mijn te-kijken lijst stond. De film is vorig jaar uitgekomen, maar heeft vrij weinig publiciteit gehad, zowel in Amerika als in Nederland. Ik denk dat het ook geen verhaal is dat heel veel mensen trekken en eerder in kleinere filmhuizen te zien was. In Duitsland deed de film wel erg goed en ik denk dat dat veel met Daniel Brühl te maken heeft. Deze acteur, ik vind hem erg goed, komt steeds vaker opdagen. Kleine rolletjes in grote, Amerikaanse films, maar een hoofdrol kan hij net zo goed aan. Beetje jammer dat die films dan weer niet zoveel aandacht krijgen.

Colonia gaat over het kamp Dignidad in Chili. De film speelt zich af in de jaren ’70 waarin er een legercoup plaats vindt. Chili heeft sowieso een erg interessante politieke geschiedenis, met heel wat verhalen, maar dit is er eentje waar ik nog nooit van had gehoord. Het kamp is opgericht door een ex-nazi, Paul Schäfer (het tweede element waardoor het waarschijnlijk goed deed in Duitsland) en wie er in komt, kan er nooit meer uit. Daniel en Lena zijn twee Duitsers die opgepakt worden. Daniel wordt verplaatst naar dit kamp vanwege zijn band met de tegenstanders van de generaal en de foto’s die hij maakt. Lena, een prachtrol van Emma Watson, wil hem bevrijden en gaat vrijwillig het kamp in. Hier krijgen we fijn staaltje sekte-ideeën voor beginners opgelepeld. Een charismatische leider, die zowel lief als knettergek kan zijn, toegewijde maar gehersenspoelde volgers en hier en daar wat mensen die wel twijfelen, maar niks denken te kunnen beginnen.

Lena ontdekt al gauw dat dit kamp nog wel een stapje verder gaat, dan ze had gedacht. De film is beklemmend en eng, dat vind ik overigens al gauw als het om ideeën en volgers gaat. Er is wel sprake van geweld, maar het hele enge effect is toch vooral psychologisch. Zo blijkt maar weer dat gewone mensen de echt vijanden zijn. Ze wil haar vriend zoeken, maar raakt vooral verstrikt in het niet opvallen en niet zichzelf verliezen. Alles en iedereen houdt elkaar in de gaten en ze heeft al gauw door dat haar plan van een week blijven en dan wegwezen nooit gaat lukken. Aan de andere kant doet Daniel zich voor alsof hij geestelijk ziek is geworden na zijn marteling, maar probeert ondertussen bewijsmateriaal te verzamelen om dit kamp uiteindelijk te kunnen sluiten.

De film bevat misschien niet zoveel spanning door bijzondere gebeurtenissen, maar ik vond hem zeker wel interessant om te zien. Bij de ontsnappingspoging wordt pas echt duidelijk hoe raar het er allemaal is en hoe Chili op dat moment vaag in elkaar steekt. Ik vind het een mooi tijdsdocument en zeker waard om te zien. De film heeft me echt wel een paar dagen in zijn greep gehad. Een andere aanrader over Chili is overigens No .

colonia-poster-2

IMDB: 7,1 en ik geef het een 8,5. 

Mr. Turner (2014)

met Timothy Spall, Paul Jesson, Marion Bailey, Dorothy Atkinson, Lesley Manville & Ruth Sheen. 

Deze film wou ik heel graag zien om Timothy Spall er aardig wat prijzen voor heeft gewonnen en omdat de gehele film helemaal de hemel werd in geprezen. Ik kon niet erger teleurgesteld worden. De film begint prachtig, je weet direct dat je met een schilder hebt te maken. Hij observeert, kijkt naar de kleuren en schetst alsof zijn leven er vanaf hangt. Leuk detail dat de dames Nederlands spreken, hij bevindt zich namelijk in Vlaanderen. Vervolgens keren we terug naar Engeland, waar Mr Turner – dé grote schilder – woont met zijn vader en een dienstmeid. Hij is een eigenaardige man en Timothy Spall doet dat echt wel fantastisch. Raar, nors, onnavolgbaar en daarin lijk je de genie te zien. Alleen het schilderen bestaat voor hem, al doet hij zo nu en dan een poging om sociaal actief te zijn.

Mr. Turner is gewoon een aparte man, dat moet de film een beetje leuk maken. Dat hij lekker zijn eigen gang gaat, niks heeft met de omgangsvormen van die tijd, doet wat hij wil en daarvoor geprezen wordt. Maar het is toch ook wel fijn als je dat personage dan nog enigszins leuk vindt. Dat had ik totaal niet, ik zie vooral een wat meer uitgedoste variant van Peter Pippeling – Harry Potter personage – en dat is ontzettend jammer. Ik zie op zich wel dat hij het verhaal weet te dragen, maar het raakt me niet. Het spel met zijn vader is wel mooi en zelfs ontroerend, maar verder boeit het verhaal me echt niet. Het is zijn levensverhaal zonder hele interessante gebeurtenissen. Zijn omgang met de dienstmeid is zelfs heel ongemakkelijk om te zien.

Geniaal is hij wel, vooral in zijn werkwijze. Dat komt al helemaal mooi naar voren in de scènes in The Royal Academy waar hij dan gelukkig nog wel mag exposeren. Dat waren zeker leuke stukken. Helaas heeft de rest van de film me niks gedaan. Heel veel bekende gezichten, zeker wel aardig gebracht, maar niet bijzonder gezien. Ik denk dat de echte Turner-fan er vast wel plezier van kan hebben. Voor de geschiedenisfan zijn de kostuums en de achtergronden zeker prachtig om te zien.

mr-turner-final-poster

IMDB: 6,8 en ik geef het een 6. 

Hoewel het bij een geschiedenisfilm niet vaak mis kan gaan, hoeft het ook niet per direct te boeien. Sowieso heb ik vrij weinig met films over modernere figuren, zoals Sully. Toch grijp ik het snelst naar een historisch drama, als ik niet weet wat ik moet gaan kijken, bijna gegarandeerd succes.

Fijn filmweekend!

Talk to you later,

Alicia

Etsy kan er ook nog wel bij

Etsy kan er ook nog wel bij

via Etsy UK
via Etsy UK

Op het wereldwijde web zijn er een heleboel winkeltjes te vinden. Voor kleding, kaarten, sieraden, cd’s, barbiepoppen, haarspeldjes, dvd’s, posters en wat allemaal wel niet meer. Jij bedenkt het en het internet heeft het. Voor goede prijzen, gekke prijzen of onaanzienlijke bedragen. Naast de officiële webwinkels kun je je geluk ook nog op bij heel wat andere winkels. Het is even zoeken en vergelijken en vaak ook nog wel even wachten, maar dan heb je wel wat.

Lees Meer Lees Meer

Boek: Don’t give a fuck

Boek: Don’t give a fuck

life-changing-magic-not-giving-a-fuck

Als mensen mij dit soort boeken aanraden, van die zelfhulpboeken hoe je je leven stukken beter kunt maken, dan wil ik het direct lezen. Dus toen Roos het mij vertelde, bestelde ik het boek van Sarah Knight diezelfde avond nog. Gelukkig geeft de schrijfster zelf ook aan dat ze het allemaal een beetje heeft afgekeken van Marie Kondo, want dat idee kreeg ik ook gelijk. De omslag – van de Nederlandse versie helemaal- en de ondertitel van het boek ‘Opgeruimd in je hoofd’ past helemaal in het stijltje.

Lees Meer Lees Meer

Online shoppen is the worst (soms dan)

Online shoppen is the worst (soms dan)

mandalay-bay-retail-resort-shops-shopping-bags-2

De klant van nu, die online shopt en niet te lang wil wachten. Vandaag besteld, is morgen in huis, ik ben die klant van nu. Het liefst zou ik nooit meer naar de winkels gaan, alleen nog naar de Action om gewoon even lekker rond te struinen. Vanachter mijn laptop – als die het doet natuurlijk, dat is bij mij ook altijd weer een vraag – wil ik uit allerlei winkels wat kunnen bestellen. Als ik om 9 uur ’s avonds bedenk dat ik toch die wekker wil kopen, dan ben ik superblij dat bol.com zegt dat die alsnog morgen in huis komt. Een beetje ongeduldig, ietwat hebberig toch wel, maar het zijn de dingen die er bij zijn komen horen.

En sommige winkels, die hebben daar gewoon nog lak aan. Want waarom zou je de klant in vredesnaam zo ter wille willen zijn? Zo verwennen of blij maken? Nee, dat kan ook heel anders. Vandaag dus alleen maar negativiteit rondom (web)winkels

Lees Meer Lees Meer

Movie Time #122 – Die andere helden

Movie Time #122 – Die andere helden

movie time 122
Bron: Maarten de Kok

We kennen allemaal de Avengers en over Iron Man en Captain America hoef je eigenlijk niks meer uit te leggen. Maar er zijn nog zoveel meer helden die we óf eigenlijk nooit meer zullen zien, óf net begint op te komen. Ant-Man mocht namelijk al in Civil War optreden. Daarentegen waren The Losers toch echt losers, al zat de Captain daar ook al in. The Green Lantern is toch wel het grote lachertje bij de superhelden, dat weet zelfs Ryan Reynolds heel goed.

Lees Meer Lees Meer

De mooiste kamer van Den Bosch

De mooiste kamer van Den Bosch

p1080036

‘Boek nog 1 overnachting om de Genius-status te krijgen’. Meer redenen had ik niet nodig om nog eens te kijken naar een overnachting in eigen land. Het begon met functioneel overnachten voor tentamens, best wel prima te doen. Vervolgens drie keer prettig functioneel zodat ik naar een musical kon en toen bleef er nog eentje over. Geen tripjes meer dit jaar, maar ik wilde die kans toch ook niet laten glippen. Een beetje rondkijken, stad maakte niet uit en toen ik bij CubaCasa uit kwam, besloot ik direct, het wordt Den Bosch.

Lees Meer Lees Meer

Movie Time #121 – When in Vienna

Movie Time #121 – When in Vienna

Fotograaf: Maarten de Kok
Fotograaf: Maarten de Kok

Gek genoeg keek ik juist in Wenen de meeste films gekeken. Een soort persoonlijk record lijkt het wel. ’s Avonds deed ik vrij weinig, alleen in bad en dus films kijken. Het zijn drie prachtige films, twee die zich in het verleden afspelen. Eentje heeft Wenen zelfs als thema en de ander heeft mij echt aan het huilen gemaakt. Vandaag bespreek ik dus ‘Woman in Gold’, ‘Me before you’ en ‘Brooklyn’.

Lees Meer Lees Meer

Praktisch voorbereid op Wenen

Praktisch voorbereid op Wenen

p1070701

Hè hè, eindelijk ga ik je iets vertellen over dé trip van dit jaar. Doordat het alweer zo lang geleden is, was ik bijna in staat om het hele verhaal maar over te slaan. Alleen toen bedacht ik me dat ik dan wel een heel groot verhaal mis van 2016. Dat is helemaal niet leuk als ik nog eens wil terug kijken en wil zien wat ik ook alweer allemaal heb gedaan. Een blog als dagboek is helemaal niet zo gek. Uiteindelijk is het natuurlijk een superlang verhaal, want wanneer ben ik ooit kort van stof?

Dus ik heb het opgedeeld in twee delen, vandaag deel ik de praktische zaken over je trip naar Oostenrijk/Wenen. Woensdag is dan mijn persoonlijke beleving van de trip aan de beurt. Ik ben natuurlijk geen superreiziger, die al jaren alleen door de wereld trekt en de meest spannende avonturen opzoekt. Juist doordat ik alleen was, heb ik het allemaal zelf uitgezocht en dat kan ik net zo goed delen.

Lees Meer Lees Meer